FORGOT YOUR DETAILS?

Zabytki Różanka

Bogata historia powiatu od 290-130 tys. lat temu

Neogotycki Kościół parafialny

Neogotycki KOŚCIÓŁ PARAFIALNY p.w. św. Augustyna został wzniesiony na miejscu wcześniejszej cerkwi w latach 1908-1913 , rozpoczęty został wg proj. arch. Ksawerego de Makowo Makowskiego, zmodyfikowany i ukończony przez arch. Olearskiego z Radzymina (1911-13). W kościele znajdują się m.in. neogotycki ołtarz z rzeźbami śś. Piotra i Pawła z ok. poł. XVIII w., przywieziony z Wyszkowa k/Cieplic. W latach 1947-8, prospekt organowy z ok. poł. XVIII w., również przywieziony z Dolnego Śląska w latach 1947-8, obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem z ok. poł. XVIII w.

Zespół pałacowy

Został założony na pocz. XVIII w. przez Ludwika Pocieja, w 1798 r. przeszedł w ręce Zamoyskich i pozostał w ich posiadaniu do 1945 r. Ukształtowany malowniczo na wysokiej terasie stromego brzegu Bugu, na pd.-wsch. od wsi, składał się pierwotnie z pałacu zwróconego frontem na zach., otaczającego go parku z bramą, kordegardą i pawilonem od zach. oraz folwarkiem z czworobokiem zabudowań gospodarskich, położonego na pn.-zach.

Murowany pałac

Został wzniesiony prawdopodobnie wg proj. arch. Józafa Pioli, ukończony w 1716 r. Wg. legendy był darem cara Piotra Wielkiego za usługi oddane mu przez L. Pocieja. W 1836 r. został zniszczony przez pożar i następnie odbudowany wg proj. arch. Franciszka Marii Lanciego z udziałem arch. Henryka Marconiego i budowniczych Halaburda, Polikowskiego i Zabokrzyckiego. Ok. 1905 r. został przebudowany przez arch. S. Grochowicza. Po zniszczeniu w czasie I wojny światowej nie odbudowano go i stopniowo został rozebrany; niektóre fragmenty wystroju architektonicznego i rzeźbiarskiego przeniesiono do pałacu w Adampolu. Zachował się tylko zarys fundamentów oraz kamienna obudowa szkarpy od strony Bugu z dwupoziomowymi tarasami, wysuniętymi w formie półkolistych (bastionów).

Park

Jest pozostałością ogrodu francuskiego z pocz. XVIII w., przerobionego w 1. poł. XIX w na park angielski, być może wg proj. H. Marconiego przez szwajcarskiego ogrodnika Moeklina. Częściowo zachowało się starodrzewie. BRAMA do parku, klasycystyczna, z dwoma filarami pochodzi z XIX w. Przy bramie od pd. znajduje się KORDEGARDA - budowla prostokątna, parterowa, pochodząca z XIX w., z wgłębnym gankiem w narożniku pn.-zach. nakryta jest czterospadowym dachem łamanym. W parku, na pd.-wsch. od bramy i kordegardy znajduje się pawilon w formie wieży z poł. XIX w., kwadratowy, trójkondygnacjowy z pozornymi ryzalitami od pd. i pn., ze śladami rozebranej przybudówki od pd. i takąż przybudówką od pn. Nakryty jest dachem krzyżowym. Wnętrze jest zdewastowane i niedostępne.

Zabudowania folwarczane

Zostały wzniesione prawdopodobnie w XIX w., odnowione i przebudowane ok. 1905 r. przez arch. Stanisława Grochowicza. Zgrupowane są wokół prostokątnego dziedzińca prostopadłego do przecinającej go drogi, łączącej wieś z zespołem pałacowym i szosą. Wzdłuż pn. boku dziedzińca znajduje się oficyna mieszkalna - prostokątna dwukondygnacjowa z dwoma ryzalitami z przejazdem w ryzalicie wschodnim. Nakryta jest dachem dwuspadowym z naczółkami. Wzdłuż pd. boku dziedzińca istniała kiedyś analogiczna oficyna, obecnie rozebrana. Przy wsch. boku dziedzińca znajduje się dawna rządcówka z 1. poł. XIX w. - prostokątna, parterowa, nakryta dachem czterospadowym.

- Ruiny zamku Zamojskich nad Bugiem

TOP